تخته های ضد رطوبت و هیدروفوبیک چوب سنگی برای تاسیسات مناطق مرطوب

در ساخت و ساز، تخته های پشم سنگ عمدتاً در سناریوهایی استفاده می شود که مقاومت بالایی در برابر آتش دارند، با طرح های ضد آب پشتیبانی می کنند. برای عایق کاری دیوارهای خارجی (معمولاً در بلندمرتبه‌ها، ساختمان‌های عمومی مانند مراکز خرید و بیمارستان‌ها و خانه‌های حساس به آتش)، آنها معمولاً بخشی از سیستم‌های عایق حرارتی خارجی هستند. این سازه شامل دیوار پایه، لایه چسب، تخته پشم سنگ آبگریز، لایه ملات رندر (با مش الیاف شیشه ای مقاوم در برابر قلیایی) و پایان (رنگ یا سنگ آویزان خشک) است. روکش های رنگ اغلب بتونه ضد آب ضد ترک اضافه می کنند. آنها برای کاهش مصرف انرژی و جلوگیری از گسترش آتش، انتقال حرارت را کاهش می دهند، اما برای جلوگیری از درزهای مستقیم، اتصالات بیش از 2 میلی متر را با نوارهای عایق و درزگیر، و اضافه کردن لبه های برگردان یا خطوط چکه در مناطق مستعد آب مانند طاقچه پنجره ها، نیاز به تخته پلکانی دارند.

برای عایق کاری سقف، تخته های پشم سنگ آبگریز با چگالی بالا (مقاومت فشاری ≥80 کیلو پاسکال) برای سقف های مسطح یا شیب دار مناسب هستند. سقف های مسطح از ساختاری از لایه ساختاری، لایه شیب یاب، لایه تراز، لایه ضد آب، لایه ایزوله، تخته پشم سنگ آبگریز و لایه محافظ استفاده می کنند. سقف های معکوس (لایه ضد آب زیر عایق) به تخته های آبگریز بیشتری نیاز دارند. سقف های شیب دار (با آسفالت یا کاشی های سرامیکی) دارای پرلین، غشاهای ضد آب، تخته های پشم سنگ آبگریز، پانل های سقف و کاشی هستند که نیاز به نصب تخته ایمن دارند. این تخته ها انتقال حرارت سقف را کاهش می دهند و استحکام را برای بارهای سبک مانند کارگران تعمیر و نگهداری افزایش می دهند.

به طور خلاصه، ارزش اصلی تخته های پشم سنگ عایق حرارتی و مقاومت در برابر آتش است، با مقاومت در برابر آب بسته به اصلاح آبگریز و طراحی ساختاری. آنها باید برای مناطق حساس به آتش مانند دیوارها و سقف های خارجی، با طرح های ضد آب که بر اساس مکان تنظیم می شوند، اولویت بندی شوند. استفاده از تخته های آبگریز استاندارد ملی (نرخ آبگریز ≥98٪) و اطمینان از آب بندی دقیق مفصل در حین ساخت، کلید تضمین عملکرد است.